Dom Pérignon Tasting 1966 – 2003 - T:U Events

Champagne & Αφρωδη

Dom Pérignon Tasting 1966 – 2003

Ok καταλαβαίνω τι  θα σκέφτεστε διαβάζοντας τον τίτλο του άρθρου.
Ναι ήμουν αρκετά τυχερός να κλείσω την τελευταία θέση (και αυτή από ακύρωση) του Decanter Dom Perignon Masterclass 2012 στο Λονδίνο. Ο master blender του πασίγνωστου οίκου Σαμπάνιας Moët & Chandon και συγκεκριμένα της vintage Dom Perignon θα έκανε την τιμή στους λιγοστούς παρευρισκόμενους που θα παρακολουθούσαν τη γευσιγνωσία, να μας μιλήσει για τα κρασιά τους.

Οι εσοδείες/ετικέτες που επιλέχτηκαν προς δοκιμή ήταν οι παρακάτω:

  1. Dom Perignon 2003
    Χρώμα λεμονί, αρώματα από…αρνί στη σούβλα(!), κρεμώδες και τοσταρισμένο. Στο στόμα είναι απαλό, με ωριμότητα και συγκέντρωση, χυμό κιτρινόχρωμων φρούτων, λίγη νότες ώριμου λεμονιού στο τελείωμα. Σχεδόν υψηλή οξύτητα με λίγη μεταλλικότητα.
  2. Dom Perignon 2002
    Χρώμα λεμονί, ελαφρά ένταση φυσαλίδας. Στη μύτη είναι πιο ώριμο από το 2003, με αρώματα καβουρντισμένων καρπών και ζύμης. Στο στόμα σχεδόν κρεμώδη φυσαλίδα, ώριμα φρούτα και λεμόνι, ανανάς και σχεδόν υψηλή οξύτητα. 
  3. Dom Perignon Rose 2000
    Χρώμα σαλμόν, με χάλκινες ανταύγειες. Στη μύτη αρώματα από τριαντάφυλλα, ελαφρά ένταση αρώματος, ιώδιο και αρνί ψητό (!). Στο στόμα έχει αφρώδη κρέμα με μέτρια ένταση σώματος και γεύση καβουριού. Μετά από λίγη ώρα έχασε τη φυσαλίδα του.
  4. Dom Perignon Oenotheke 1996
    Η δεύτερη κυκλοφορία, δίνει περισσότερη υφή. Λεμονοπράσινο χρώμα, αρώματα από γόμα, ψητό κρέας, μπαχαρικά, τοστάρισμα βαρελιού, καραμέλα και ζύμη. Στο στόμα λιγότερη από μέτρια ένταση σώματος, σχεδόν υψηλή οξύτητα, φυσαλίδα κρέμα και τελείωμα πράσινου χαρακτήρα.
  5. Dom Perignon Oenotheke 1990
    Λεμονί χρώμα με χρυσές ανταύγειες. Αρώματα από λεμόνι, τοσταρισμένο βαρέλι και ψητό αρνί. Στο στόμα είναι κρεμώδες, σχεδόν υψηλή οξύτητα, κίτρινα φρούτα, σχεδόν γεμάτο σώμα.
  6. Dom Perignon Rose Oenotheke 1990
    Χρώμα απαλό του χαλκού με έντονη φυσαλίδα. Στη μύτη ΘΑΛΑΣΣΑ!, φύκια, βρασμένο κρέας καβουριού και ιώδιο. Στο στόμα πολύ απαλή φυσαλίδα, ελαφρώς πικάντικο, με μακρά επίγευση, λίγες νότες ντομάτας, συγκεντρωμένο, ιώδιο και υψηλή οξύτητα.
  7. Dom Perignon Oenotheke 1982
    Κιτρινο-λεμονί χρώμα με χρυσοκίτρινες ανταύγειες. Στη μύτη φύκια και κίτρινο τυρί. Στο στόμα αρκετά επιθετική φυσαλίδα, πράγμα περίεργο για μια Σαμπάνια του 1982! Μέτριο σώμα, μακρά επίγευση με γαλακτοκομικές νότες τυριού. Πολύ ζωντανή Σαμπάνια.
  8. Dom Perignon Rose Oenotheke 1982
    Μια σπάνια και συλλεκτική Σαμπάνια. Χρώμα χάλκινο. Στη μύτη δίνει αρώματα καραμέλας και  μανιταριού χωρίς κανένα σημάδι οξείδωσης.  Στο στόμα υψηλή οξύτητα, κυνήγι, φουα γκρά, ελαφρά φυσαλίδα και πολύ απαλές τανίνες. Στο τελείωμα αφήνει ντομάτα και πολύ ελαφρά γλυκύτητα (dosage?).
  9. Dom Perignon Oenotheke 1973
    Χρώμα χρυσό με κίτρινες ανταύγειες. Μύτη ζωντανή με λεμόνι, δείγματα εσπεριδοειδών, λίγη ζύμη και ανανά χωρίς να προδίδει την ηλικία της (όπως μια κυρία). Στο στόμα έχει ένα διαφορετικό χαρακτήρα από τα άλλα, ζωντάνια με επιθετική φυσαλίδα στην είσοδο, κάποια στοιχεία οξειδωμένου χαρακτήρα, χωρίς να έχει οξειδωθεί. Μέτρια οξύτητα, ζύμη, ώριμα φρούτα (κυρίως φλούδες εσπεριδοειδών) με μακρά επίγευση.
  10. Dom Perignon Oenotheke 1966
    Το 1966 είναι μια εξαιρετική χρονιά μετά το 1920 και το 2000. Χρωματική παλέτα χρυσοκίτρινου με αρώματα από ελαφρά υγρασία (όπως όταν κατεβαίνουμε σε ένα υπόγειο), μανιτάρια και φύκια. Μέτρια προς υψηλή ένταση, δεν φαίνεται η ηλικία της. Από γεύση εκφράζει μια εξαιρετική «φρεσκάδα» εαν μπορώ να το πω με ζωντανη μέτριας ένταση φυσαλίδα και εξελιγμένη πολυπλοκότητα. Σχεδόν γεμάτο σώμα, στρόγγυλο, με ξύσμα λεμονιού και πορτοκαλιού παρουσιάζει ένα σχεδόν νέο κρασί! Η παλαίωση τόσων χρόνων στα υπόγεια κελάρια της Καμπανίας σχεδόν ξεπηδά από το ποτήρι με στοιχεία από μανιτάρια και χλόη! Η οξύτητα είναι ανάμεσα μέτριας προς υψηλής.

Όλες οι παραπάνω φιάλες ήταν σε μέγεθος MAGNUM (1,5Lt). Το γεγονός αυτό παίζει πολύ σημαντικό ρόλο την παλαίωση των κρασιών.

Σαν γενικά συμπεράσματα έχω να πω ότι έπαιξε πάρα πολύ μεγάλο ρόλο ότι, τα κρασιά ήρθαν απευθείας από τις κάβες παλαίωσης του οίκου Dom Perignon και ότι το μέγεθος ήταν magnum που επιτρέπει την πιο αργή παλαίωση του περιεχόμενου. Αυτά σε συνδυασμό με την premium κατάταξη της γνωστής Σαμπάνιας, απέδωσαν κρασιά που ακόμη και στις αρκετά παλαιωμένες χρονιές όπως το 1966, έδειχναν δυναμική για ακόμη περισσότερη παλαίωση. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι όσο το κρασί «ταλαιπωρείτε» από μεταφορές, διαφορές θερμοκρασίας, αρκετό καιρό όρθιο σε ένα ράφι σίγουρα δεν θα έχει τα ίδια αποτελέσματα με αυτά που δοκίμασα. Παράλληλα μας δείχνει τα «δόντια» και τη μαγκιά των μαέστρων της φυσαλίδας.

Σαν επίλογο έχω να πω ότι η Dom έχει όνομα, διαφήμιση και γκλαμουριά, ας μη γελιόμαστε. Στα ίδια χρήματα μπορείτε να δοκιμάσετε πολλές αλλά φυσικά οι περισσότερες από αυτές, άγνωστες στο ευρύ κοινό, Σαμπάνιες.
Άλλη η αίγλη του τουριστικού κέντρου μιας πόλης και άλλη η απόλαυση να βρίσκουμε τα «κρυμμένα» και λιγότερο γνωστά μαγαζάκια στα στενά. Τα διαμάντια τα βρίσκουμε τα πιο απίθανα μέρη…

Άλλες προτάσεις